Mom...

Dzień zapowiadał się cudnie. Super pogoda żeby wyrwać się gdzieś na  miasto.

-Wychodzę tato!-zawołam z uśmiechem na twarzy.

-Poczekaj chwileczkę. Muszę ci coś powiedzieć.

Przestraszyłam się tego poważnego tomu ojca.

-Jutro się przeprowadzamy...

-Ale tato.! Ja mam tu znajomych.!Kolejna przeprowadzka w tym roku.!

Łzy płyneły mi po policzkach na myśl że będę musiała zostawić przyjaciół.

-A jaki jest powód.?

-Mama...

Nie wiedziałam do końca o co chodzi, ale nie obchodziło mnie to teraz.

-Wychodzę , musze się pożegnać.

Postanowiłam że nie powiem im tego teraz tylko po imrezie. Musze się wybawić.

Było SUPER! Szkoda że to już ostania tyskoteka tutaj. Usiadłyśmy na ławce, i zaczełam mówić. Były zaskoczone i zrozpaczone jak ja. Przytuliłam je i wróciłam do domu.

Następny dzień był deszczowy i pochmurny. O 800 byliśmy już 50 km od Gdańska. 

-Brakuje mi ich...-szepnełam pod nosem.

Tato stanął na parkingu i wysiadł. 

-Co sie stało -zapytałam.

-Muszę powiedzieć ci coś ważnego.-odparł nie chętnie Ojciec.

-Tak?

To co usłyszałam było najgorszą wiadomością w życiu.!

To moje pierwsze więc proszę o wyrozumiałość :)

xoxo Aleks.